Holland Festival 2008
Wereldse podiumkunsten
Acteurs uit Iran, dansers uit Nederland en musici uit Argentinië. Podiumkunsten van over de hele wereld: dat is Holland Festival. Het internationale theater- en muziekfestival presenteert al 61 jaar bekende en spraakmakende gezelschappen en wereldpremières.
Hemels en aards genieten
‘Cielo e Terra', Hemel en Aarde, was dit jaar het thema van Holland Festival. En het festival was daadwerkelijk hemels en aards tegelijk. De voorstellingen, wereldpremières en ontmoetingen tussen maker en publiek waren ‘hemels genieten'. Maar eveneens was het festival aards: het trok van 31 mei tot en met 22 juni ruimschoots de aandacht van de stad. Een zaalbezetting van ruim 80 procent en 71.000 bezoekers vormen hiervan het bewijs.
Kennis delen en inspireren
Het podiumkunstenfestival is een inspiratiebron waar makers en publiek samen komen. Zo zijn er voorafgaand aan voorstellingen inleidingen waarbij bezoekers informatie krijgen over de maker van het stuk en waarbij de voorstelling wordt toegelicht. In een Meet the Artist gaan bezoekers na afloop van een optreden in gesprek met makers zoals Deborah Warner, Amir Reza Koohestani, en Li Liuyi.
Sneeuwlandschap van licht
De aftrap van Holland Festival op 31 mei was de opening van Location (6): een ruimtelijke installatie van witlicht, ontworpen door beeldend kunstenaar Hans Op de Beeck. Via een kleine tunnel bereikten bezoekers een witte, hightech capsule die nog het meest op een wetenschappelijke observatiepost in Siberië leek. Een panoramisch venster bood de toeschouwers zicht op een constant veranderend fictief sneeuwlandschap van wit licht, mist en kale bomen. De combinatie van het schijnbaar eindeloze bos gehuld in een dik pak sneeuw, samen met subtiele geluidscomposities, laat een grensverleggende manier van vormgeven zien.
Dansen in etalage en koninklijk bezoek
In de etalage van de Amsterdamse Bijenkorf dansten Dario Mealli en Seh Yun Kim van Het Nationale Ballet op 10 juni een deel van de wereldpremière In Space. De rest van het festivalprogramma vond plaats in 11 theaters en concertzalen met als pijlers onder meer de Westergasfabriek, Muziekgebouw aan 't IJ en de Stadsschouwburg. Het festival sloot af in Carré met het concert La Pasión según San Marcos, een passiewerk van de Argentijnse componist Osvaldo Golijov, in aanwezigheid van Prinses Máxima.
Wereldpremières
Internationale producties werden afgewisseld met eigen producties, zoals de 2 wereldpremières van Emio Greco en Pieter C. Scholten. Het befaamde dansersduo dansten hun purgatorio, tweeluik, in de Zuiveringshal van de Westergasfabriek. Het eerste deel, In Visione, verbeeldt de kracht van kwetsbaarheid. Greco's strijdende lichaam neemt het op tegen het geluid van een ‘leger' van 21 strijkers en 1 koperblazer. Dit levert een spanningsveld op van muzikale impulsen en de lichamelijk reacties daarop. In de tweede uitvoering, Popopera, legt het koppel een relatie tussen dans en rockmuziek. Zeven dansers gaan aan de slag met glimmende elektrische gitaren. Uiteindelijk lijken de dansers te veranderen in de instrumenten zelf.
